African Beauty

Kjeder du deg lørdag 5. juni??

2010-05-26T23:07:00.007+02:00

(Siden jeg ikke har Facebook må jeg bruke noe lignende, og valget falt på en blogg jeg er "webmaster" for...)

Da er du i tilfelle hjertelig velkommen i mitt 25-årsjubileum!
Jeg runder egentlig tall den 27. mai, men av praktiske årsaker passer lørdag den 5. best som markering.
Jeg vil bli særdeles glad om de som vil tar en tur i "parken bak Haukelandshallen" (ved rasteplassbenken); for å være sosial, og ha en bedre grillfest!
Konseptet blir ekstremt lavterskel og uformelt: Du går sammen med en venn og kjøper deg en engangsgrill, noen pølser, en tomat, en boks mais - og så stiller jeg med kubbespill...
Ta med det du vil og trenger (husk litt ekstra klær og væske + en stol)! :-)
"Bursdagsbarnet" tar turen ned rundt klokka 17, men kom når du vil.
Etter en god stund på gresset med grill og kos vil det bli mulig nasch for de som ønsker 2 min. oppi veien. (Her kan jeg bl.a. love Einars spesial - Bahnanza-kake!)
Håper alle som har lyst tar turen!! :-)
Spørsmål om vei eller annet? Kontakt meg på 92 89 19 97.
Hilsen Kristian

(I følge yr.no ser det foreløpig ut til å bli VM i godvær! Men siden en aldri vet helt med været i Bergen, så vil det selvsagt bli muligheter for husly hos Magdas2ndfloor ved "krise"...)

siste news

2010-03-29T16:01:00.006+02:00

Mykje har skjedd sidan sist.- Vi har forlatt haydom (sukk mitt hjerte), og det er rart at vi ikkje skal tilbake dit med det fyrste. Men no kjenner vi det er paa tide aa kome heim. Vi var rastlause den siste veka, så vi utforska diverse yrker på sjukehuset.

Vi var med ambulansen. Det er ein landcruiser med ei madrass i baksetet. Ingen medisinske utstyr, og ikkje helsepersonell, berre ein god sjåfør. Vi rykte ut for å hente ein veldig sjuk pasient. Tura forbi ein dala-dala i godt over 100km/t med sirene og blålys på den elendige grusveien There’s no hurry in Africa – bortsett frå i trafikken tilsynelatande! Men like etter fekk sjåføren ein privat telefonsamtale, og speedometeret viste nærare 10 km/t ei god stund. Marta spurte om ho kunne prøve å køyre bilen. Åjada – med ein gong. Så var ho sjåfør fram til jordhytta der datogafamilien til pasienten budde.

Slektningane bar han inn i ambulansen saman med fleire sekkar mat, 2 swlektningar, og så kaure vi tilbake. Mannen spydde og det som verre var hgeile vegen. Ganske ekkelt, men med ein ordentleg sjåfør kom vi oss rimeleg raskt til sjukehuset, der det sto klar ei tralle til pasienten.

Ein annan dag var vi på laben på sjukehuset. Der fekk vi ta prøver av ei livmor, fekk sjå kreft i mikroskop, fekk sjå sunniva i miskroskop og fekk prøve å ta blodprøver. Sprøyteskrekken skulle avlivast denne dagen. Her tek MArta blodprove av Tor som ser noko skeptisk ut.Alex fekk ta blodprøve av Sunniva, kun for å sjekke hemoglobinverdien, som ikkje akkurat var 16,5!

Chrisc sitt filmteam har vore paa besok. Vi fekk vere med dei paa tur til farmen. Her knipsar fotografane Anders, Oyvind og MArta ivrig ivei. Det er kveiten (ikkje fisken!) som skal dokumenterast

Helann og HAlvan ved LAke BAsutu

Vi har kosa oss med kubb utanfor gjestehuset

...og arrangert bursdagsbowling for Ann Therese

Hadde med oss ein haug med sjukepleiestudentar paa dagstur til HArar.

MArta sin draum gjekk i oppfyllelse naar vi fekk billigbillett med fly til Arusha. denne flotte gjengen fulgte oss til grasmatta av ei flystripe for aa seie hadet.

Sjukehuset sett fraa lufta

NO skal vi nyte nokre få late dagar på Zanzibar før vi reiser heim. Snakk om paradis her, men no lengtar vi til Norge!! Flax at det er overskya og regnar kvar dag, ellers kunne vi risikert aa bli brune!

PS. dei finaste bilda e tatt av ALx:)

african beauty

2010-03-20T13:31:00.006+01:00

Sidan sist har vi mellom anna vore på safari. Her er nokre småglimt

ei flott hanløve låg rett i veikanten og gjespa til oss!

her jaktar vi på en giraff som prøver å springe vekk

æsj, hyene

dyrevandring

eit lite sebraføll får mat.. sjekk den spenstiga rumpa!

Vi fekk verkeleg oppleva dyra på nært hald

Her e den festlige gjengen som var på tur

KRIKfolket frå bildøy hadde med seg slakk line; til stor glede for dei festlege naboane våre.

This is Africa... and we like it!

2010-03-10T18:45:00.005+01:00

Me trives fortsatt veldig godt her i bushen, men no byrjar tida vår her på Haydom dessverre å renna ut. Me har travle dagar med mykje me vil oppleva før me reiser. Her er ein liten smakebit av action me har fått vera med på.

Det mest crazy me har vore med på er nok operasjon.

Welcome to Greys!

Sunniva styrer røntgenmaskinen mens dr.crocodile setter inn skruer i hofta til pasienten.

kronisk sår som er fjerna frå låret til ei dame. Det lukta grusomt!

Dette var vilt! Både blod og skallespon spruta, mens det lyna og tordna ute.

handborr!!

Vi har også vore med på outreach. Haydom har mobilklinikker som er ute kvar dag:

Mange mennesker var klar for mor/barn klinikk som er der 1 gong pr mnd. Her blir ungane vegd, svangerskapskontroll, vaksinering, vitaminutdeling, hivtesting og informasjon.

Sunniva in action. Ungane kom i eigne "veieposer", så dette var effektivt

Dei eldste ungane hang bare etter armane

Når alt arbeidet var ferdig var det klar for lunch: Ugali na kuku, med hender som "bestikk"

Eit knippe av dei flotte folka her på Haydom.

Her leikar vi slå på ringen med nystarta CHRISC

Sunniva i kappgang rundt Haydomfjellet. Tur med fantastisk utsikt, akkurat som å ver i løvenes konge!

Me har blitt godt integrert i kvardagslivet her

I dag har me vore med ei koseleg gruppa fra jæren + ein lege frå Hareid, på besøk hjå Hadzabeane, eit folk her i landet som lever veldig i ett med naturen. Har dessverre ingen bileter frå det endå, men vi fekk synge, danse og sjå, prøve og smake på deira kultur!
PS! Takk for alle kjekk kommentarer på bloggen! Det er alltid spennande å sjekka dei:)

It's Kili time!!

2010-03-01T14:01:00.010+01:00

Her er reisefylgje. Vi hadde 23 bærere, 3 guider, 2 kokker og 2 servitører som gav oss veldig god service på heile turen, blant anna stilte opp med vaskefat to gonger for dagen, 3 retters middag, knytte opp sko, bar all bagasjen og vekka oss om morgenen.

Her sliter Sunniva med å få i seg dagens dose vatn

sunniva paa veg mot 5895 moh.. Ho veit ikkje kva som ventar..

Den fyrste dagen gjekk vi i regnskog, og som namnet seier, regna det her. Men det gjer ikkje noko når vi har gode regnkeper (med innebygd pukkelrygg??)

God mat i godt lag
snakk om stil

marta prover aa vere like god som baererne

paa tur i laanekler. Skikkelig nice!

Hyttekos

Viss vi blir sjuke, er dette ambulansene i 120 nedover fjellskraaningen

Marta prover seg som kokk
haarvask i 3700m hogde.. i det varme vaskevatnet vi fekk 2 g pr dag... Afrikanere og andre turister syns dette var god underholdning...
cocacola route

Marta vart prega av høydesjuke og starta natta med kvalme, oppkast og diare på veg opp mot målet. Sta som ho er klarte ho utreleg nok å kome seg til Gilmans point, og då fekk ho plutseleg ny dose energi.

Når mor og far (te Marta) var på Kilimanjaro i fjor, la dei igjen ei kvernelandshue. Den hadde Deus (ein av guidane) på seg.

Tross i høydesjuke og slitne kropper kom alle 8 seg til toppen. Biletet er visst prega av litt av kvart

I lykkerus over aa ha fullfort kilimanjaro bestemte vi oss for aa springe marathon to dager etterpaa. Sunniva er litt ekstra gira!

Her er sunniva snart ved maalstreken, uten en einaste stopp
Halvmarathongull

Her bor vi

2010-02-19T14:40:00.004+01:00

Paa Haydom bor vi paa gjestehuset. Vi bor saman med fleire internasjonale studentar som er i praksis eller har feltarbeid paa sjukehuset.

MArta skrellar mango i bakgarden. Treng ikkje vere redd for kolera naar vi kan plukke mango i hagen til naboen:)

Dette er romet vaart. MArta sov under ein slik fin netting

I dette huset bor vi.

Her vaskar vi kle og henger dei opp. kan ogsaa slikke litt sol her viss vi har tid.

slik bor lokalbefolkninga. det er Iraqwstamma som bygger slike lave morke hus.

Slik er forholda paa sjukehuset. paa dette romet paa Old Ward (medisinsk avd) bor 16 damer. ganske trongt om plassen, saraleg med tanke paa at alle har minst 4 slektningar paa besok til eikvar tid!

Denne mannen tissa rett paa veggen medan marta behandla nabopasienten. snakk om kultursjokk!!

sanne smaa krabatar er det mange av. Vi erberre glade for at vi ikkje har f aatt besok av slangar slik som nokre andre her paa omraadet har hatt besok av paa soverom og bad.....

Sorry at vi ikkje er flinke aa svare paa kommentarar, men internett er viiiiiiiilt daarleg. No er vi komne til Arusha. I morgon skal vi vidare til Moshi for aa mote Misje, Britten, Marie, Kristine og Leo som vi skal klatre Kilimanjaro med fraa sondag til fredag. Hurra bandurra! Wish us luck:)

Chrisc Haydom

2010-02-07T12:39:00.011+01:00

No har Chrisc Haydom såvidt starta opp. Laurdag var det fotballtrening for smågutar under 12 år. Allereie er ganske mange med!! Kvar trening startar med bønn og avsluttast med Fadervår.

Coach Jared instruerar ein spelar. Her spelar dei med og utan skor..

Jared frå Kenya er sjefen for Chrisc Haydom. Han gjer ein kjempejobb med å engasjere ungane og ungdomane i nabolaget! Her er han saman med Joshua som er for liten til å vere med på treninga, men som har veeeeldig lyst! En framtidig chriscar:)

Det kom to stoore kontainarar med utstyr på Umbro. Både liten og stor fekk store auge når dei såg så mykje flott utstyr. Ballar,leggbeskyttarar, keeperhanskar og ei bråte med fotballed frå Kenyaskor.

Mykje finare skor enn mine egne:)
Vi gler oss til Bildøy kjem for å besøke Chrisc Haydom.

Bak forhenget paa maternity ward

2010-01-30T18:48:00.003+01:00

Det er ikkje ein vanleg fysioterapipraksis vi har her, særleg ikkje etter arbeidstid. Etter at vi hadde fått av oss uniformane og så vidt sett oss ned etter ein lang arbeidsdag, ringte telefonen: Vil de vera med på fødeavdelinga? Dei trong litt hjelp, og jordmora, Gunn, tenkte at det var bra for oss å sjå og vere med, sidan fysioterapeutar ofte kjem i kontakt med mødre med bekkenløysningsproblem. Klart vi ville!

Her er venterommet, bak gardina ligg tre damer som er klare for å føde om kun kort tid. Vi fekk vera med på to fødslar. Ein normal og ein der fostervatnet var misfarga, men det gjekk heldigvis bra. Både Sunniva og Marta lot tårene trille då det fyrste barnet kom ut. Det er eit fantastisk mirakel!

Vi fekk prøve oss litt som jordmodre. Sunniva testar det primitive ultralydapparatet, og på skjermen kan vi sjå to hjarter som bankar. Det er visst tvillingar! Det var også ein liten kakkerlakk som spaserte over ultralydsskjermen for å sjekke at alt var under kontroll.

Her høyrer Marta på fosterlyden. Mora er like gamal som Sunniva og skal ha sitt fjerde barn.

Dette bildet er tatt ca 1 time etter at mora kom på sjukehuset. Etter ein hard jobb med ”hema na sukuma” (=”pust og press”) er alle godt fornøgde. Barnet blei oppkalla etter Marta og skal heite Martin. Stor stas!

Nå er Martin klar for å vegast. Slektningane har vaska han og lagt han til brystet, dei hjelpar til med det meste her.

Her er to søte små frå det litle rommet for barn som er født for tidlig, har litt problem eller der mora er sjuk eller død. Nokre av dei har fått seg strikkaluer som snille strikkakjerringar i Norge har produsert. Vi mata dei litt med mjølk frå eit lite beger.

Her er Sunniva saman med baby Ester, 1260 g, sjekk den litle foten! Ho låg på den premature avdelinga, oppå ei lita varmeflaske.
Vi takkar Gunn for ein fantastisk ettermiddag på fødeavdelinga. Ho er ei dyktig jordmor og ein flink lærar.

Opptakt til Killi

2010-01-25T18:48:00.007+01:00

Laurdag morgon klokka 02.45 byrja dagens eventyr. Vi sto opp for å pakke 14 stykk inn i ein liten landcruiser og sette kursen mot Hanang-fjellet. Actionen starta allereie etter 30 minutts køyring. Då vart vi overraska av 2 svææææære flodhestar som vagga i vegkanten. Marta hadde akkurat vore ute på veien, og vart ganske skremt då flodhestane dukka opp like etter!! Det var bekmørkt ute, og det lyna og tordna langt vekke. Plutseleg stoppa sjåføren, fordi grinda på taket løsna.

Men vi kom oss fram til startpunktet og byrja oppstiginga med kvar sin stav i handa i soloppgangen.

Her e fjellet vi skal bestiga

Herleg å få med seg soloppgang i afrika.

Jesuslys:)

To kjerringar med stav. Svett og god:)

Godt med ein liten matpause på vegen.

Her har vi kome over den verste siginga, og kan skimte toppen der framme.

Her går vi på rekke og rad, og den uventa skodda kjem snikande...

Etter 5 flotte timer nådde vi toppen. Men så høyrde vi torden som nærma seg og vi vente nasen nedover.

Det byrja å hølje ned, lyne og tordne rett ovanfor oss. Vi narmst kraup i skjul i ei lita grotte og var ikkje veldig høge i hatten.

Her er Sunniva i finstasen. Selbuvottar, sokker opp til knea, ryggsekk og pappa sin gamle regnkep. Snakk om stil!

Etter alt regnet som kom, måtte dei fram med hakke og spade for å laga ny veg for oss. Det var sorpete og glatt, og alle måtte ut av bilen.

Gratulerer oss selv med ein topp på ca.3500m.o.h. Nå er vi klare for Kilimanjaro i slutten av februar:)

Fysio

2010-01-22T15:25:00.004+01:00

No er vi godt i gong med "masoeze" her på Haydom. Her hjelper alle slektningar til, i tillegg skrattler dei når pasientane har vondt og akkar seg, og alle pasientane har fint lite privatliv. I tillegg har ingen på seg undertøy der dei ligg oppi sjukehussengene heller, berre eit laken rundt seg. Tullete!

Vi har mange pasientar som har diagnosen "TBspine". Dei får stå i ståstativ. Denne dama her er heilt utruleg. Her er ho med hjelparen sin, eit av sine 15 barn!!

Marta med ein av sine kompisar som ligg i traksjon. denne karen har brote lårhalsen, og må ligge i senga i 8 veker med eit transjonslodd som dreg i tibia. Pasientane er stort sett berre skinn og bein etter slik behandling. Vi mobiliserar så godt vi kan med bøy, strekk og styrketrening i seng.

Vår gode og rampete venn Selina som følger oss rundt på sjukehuset

Vi vart i ekstase då vi såg at vi hadde TerapiMAster. Men den heng alt for høgt og midt i ein gang, og så har vi ikkje ei einaste slynge! Den blir stort sett brukt til å ta hang-ups. (berre pass dej, Henrik, snart e ej sterkare enn dej!)

Marked

2010-01-17T08:40:00.006+01:00

To gonger i månaden er det marked her i byen. Det var ganske så god underholdning! Medan vi var der kom det ein liten virvelvind slik at klede og poser flaug opp i lufta.

Her har Sunniva, Ellinor og Mari leita gjennom ein stor haug med jallakjoler og funne sine utkårede.

Ein afrikaner kledde Marta inn i eit datogastoff.

Etter mange timer på markedet var det godt med ein liten matpause inne i eit speidartelt. Vi åt ris kokt i olje og nokre gode kaker som var steikt i olje. Namnam!

Dette er resulatet etter en lang dag på markeder. Trur kanskje Marta er ein smule meit skitten ein Sunniva...

Livet i bushen

2010-01-15T19:19:00.005+01:00

No er vi på plass på Haydom, og kjempar med "nauta" dårleg internettilkobling! Fyste morgon vakna vi til eit lite jordskjelv, seinare på dagen pøsregna det og ein gut i nærleiken vart slått ned av lynet. På sjukehuset har vi for tida 11 pasientar som har vorte angripne av hyener. Vi er verkeleg i bushen no!

Dei fyrste dagane her har vore prega av intensiv Swahililæring, tilvenning til den Afrikanske ventekulturen, sosialisering me andre ansatte, tilvenning til lukt og syn som møter oss på sjukehuset.

Sunniva fysioterapeuterar "geleguten" på Child Care Unit.

Her testar Marta tannlegestolen under vår utforsking av krikar og krokar på sjukehusområdet.

Idag har vi feira 55års-jubileum for sjukehuset. Vi har hatt besøk av samtlige prestar, biskopar, erkebiskopar, ordførar og andre viktige personar. Ingar Kvia kom køyrande med både ein ny traktor og ein lastebil til stor glede for folk. Sunniva fekk danse tradisjonell dans med Iraqw-stammen, kjempekjekt:)

Marta, Ann Terese og Anna prøvar å gli inn blant dei innfødde!

...Å til dej Irene: Fysioterapeuten Henry ekje her lenger, å Azarea reise frå oss neste veke for å studere i Sør-Afrika. Då fe oss styre sjappa åleine enn solenge!

Dar Es Salaam

2010-01-08T07:03:00.002+01:00

Her underviser Salamba oss. Han tok like greit 3 timer på 30 min.

Klar for ein varm dukkert i Indian Ocean.

Kontraster i Tanzania…

Vi er leie av å vera klamme og varme (32 grader og stor luftfuktigheit...) og er klare for å reise mot Haydom. No er bussbilletten bestilt og vi reiser vidare kl.6.00 i morgentidlig.

7 år igjen

2010-01-06T18:38:00.002+01:00

På plass i Dar es Salam har Misje og eg moska i veg og fått i orden himmelsengene på romet vårt. Det er akkurat som å vere 7 år igjen; stor stas Misje er nesten usynleg på bildet, det er berre at ho har übertett myggnett, ho skal nemleg ikkje bli stokken av Domyggen Didrik!

Må få rette en stor takk til Kristian GL so oppretta og designa blogg til oss på strekninga Dombås-Gardermoen. Cred til dej å din IPhone:)

EEllers er vi godt i gang med å bli kjent med Afrika, og so far so good. Marta sveittar som ein gris, ellers er alt nzuri sana. Forstå det den som vil. Snejks!